"ฆูเลียตา"
- สวัสดีลอเรนโซ - สวัสดี
เข้ามาสิ
เป็นยังไงบ้าง
ยุ่งเหยิงไปหมด
ทำไมล่ะ
ฉันไม่รู้ว่าจะเอาหนังสือเล่มไหนไป
เอาแต่เล่มที่สำคัญไปสิ
ถ้าอยากได้อะไรก็หาจากอินเทอร์เน็ต
ไม่
ฉันไม่ชอบซื้อหนังสือที่ฉันมีอยู่แล้ว
มันทำให้ฉันรู้สึกแก่
ตอนนี้คุณดูเหมือนสาวน้อยเลย
นอกจากหนังสือแล้ว ยังมีอย่างอื่นให้ทำอีกใช่ไหม
ฉันจะต้องออกไปชอปปิงนะ
ฆูเลียตา เรากำลังจะไปโปรตุเกสนะ
ไม่ได้ไปทะเลทราย
คุณจะกลับมาที่มาดริดอีกเมื่อไรก็ได้
ฉันไม่กลับมาดีกว่า ถ้าฉันช่วยเรื่องนั้นได้
มานี่สิ
ขอบคุณนะ
เรื่องอะไร
เรื่องที่ไม่ปล่อยให้ผมต้องแก่ตัวคนเดียว
คุณเป็นคนเดียวที่ไม่ปล่อยให้ฉัน ต้องอยู่ตามลำพัง
ฆูเลียตา
เบีย
ไม่อยากจะเชื่อเลย
ไม่คิดว่าจะได้เจอกัน
เมื่อสัปดาห์ที่แล้ว
ฉันเห็นลูกสาวของคุณที่ทะเลสาบโกโม
เธอเจอแอนเทียเหรอ
ใช่ คิดดูสิ
เราต่างมองกันและกัน
แล้วฉันก็เดินไปหาเธอ เพราะเธอจำฉันไม่ได้
แต่เธอก็ดูไม่ต่างจากเดิมนะ
ไม่ก็ดูดีขึ้นด้วย
แล้วเขาว่ายังไงบ้าง
เธอเข้ามาในเมือง เพื่อซื้อของให้ลูกของเธอ
เธอมีลูกสามคนนะ ผู้ชายสองผู้หญิงหนึ่ง
ใช่ ฉันไม่รู้ว่าเขาจัดการได้ยังไง
แล้วเธอมีลูกหรือเปล่า
ไม่มี ฉันยังไม่ได้แต่งงานด้วยซ้ำ
น่าเสียดายจัง ฉันมีธุระต้องรีบไป
ฉันดีใจนะที่เห็นว่าคุณสบายดี
เธออยู่ที่ไหน
ที่มิลานแล้วก็นิวยอร์ก
ฉันเป็นบรรณาธิการของโว้ก ฉันเดินทางบ่อยมาก
ฉันมางานถ่ายแบบที่ทะเลสาบโกโมน่ะ
ดีจังเลย...
ฝากสวัสดีแม่เธอด้วยนะ
แม่ตายไปสามปีแล้วละ
ฉันเสียใจด้วย
พี่ชายฉันอยู่ที่นี่
เรากำลังจะไปหาเขากับหลาน
และก็จะสายแล้ว
แอนเทียพูดอะไรอีกไหม
ก็นิดหน่อยน่ะ
ฉันถามเรื่องคุณ
แอนเทียบอกว่าคุณยังอยู่ที่มาดริด
และดูตอนนี้สิ
ใช่ ฉันยังอยู่ที่นี่ และฉันอยู่ต่อไปด้วย
แล้วเขาสบายดีหรือเปล่า
ค่ะ เธอไม่ได้แต่งหน้า แล้วก็ผอมมากด้วย
แต่ว่าเธอสวย
ฉันดีใจ ที่เห็นคุณสบายดีนะ
ฉันไปละ
เธอเป็นแม่ของเพื่อนเก่า...
- ค่ะ - ผมเอง ขอเข้าไปหน่อย
สวัสดี
- คุณสบายดีนะ - ฉันกำลังต้มน้ำอยู่น่ะ
ผมโทรหาคุณเมื่อคืนนี้แต่คุณไม่รับสาย
ฉันอยากอยู่คนเดียว
นี่คุณจัดการเรื่องกระเป๋ากับกล่องเสร็จแล้วเหรอ
ฉันเอาของออกมาหมดแล้ว
ฉันจะอยู่ที่มาดริด
คุณล้อเล่นใช่ไหม
ไร้สาระน่า
ฉันไปกับคุณไม่ได้
ทำไม เกิดอะไรขึ้น
ฉันรู้ว่าคุณไม่สมควรเจออะไรแบบนี้
แต่ขอร้องละ อย่าถามอะไรฉันเลย
ฉันจะไม่ไปโปรตุเกสกับคุณ ฉันจะอยู่ที่มาดริด
นี่มันเกิดอะไรขึ้น
ฉันคิดดูดีๆ แล้ว และ...
คุณต้องคิดมาก่อนหน้านี้แล้วสิ
เราวางแผนเรื่องนี้มาเป็นปีแล้วนะ
คุณเพิ่งพูดเมื่อวานนี้เอง ว่าคุณจะไม่กลับมา
จู่ๆ มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่
อย่ารบเร้าเลยนะ ขอร้องละ
ฉันขอน้ำซักแก้วได้ไหม
ผมไม่รู้จักคุณเลย คุณทำตัวเหมือนคนบ้า
ฉันรู้
ไม่อยากเชื่อเลยว่าจะพูดแบบนี้
เมื่อคืนฉันรู้ว่าฉันกำลังหลอกตัวเองอยู่
ฉันไม่อยากไปจากมาดริด
และฉันอยู่ตามลำพังดีกว่า
ผมรู้ว่ามีบางอย่างที่สำคัญในชีวิตของคุณ
ที่คุณไม่เคยเล่าให้ผมฟังเลย
คุณไม่เคยอยากจะพูดถึงเรื่องนั้น
และผมก็เคารพมันมาตลอด
ฉันอยากให้คุณเคารพมันแบบนี้ต่อไป
- สวัสดี อิโนเซนซีโอ - สวัสดี
คุณฆูเลียตา ไม่เจอกันนานเลย
จริงด้วย ว่าแต่ มีจดหมายของฉันบ้างไหม
หลายปีมานี่เหรอ ไม่มีเลย
ฉันย้ายกลับมาที่มาดริดแล้ว
อะพาร์ตเมนต์เดิมฉันว่างหรือเปล่า
ไม่ว่าง คิดว่าคุณไปจากสเปนแล้วซะอีก
ไปแล้วแต่ฉันกลับมา และคิดถึงถนนสายนี้
มีอะพาร์ตเมนต์อื่นว่างอีกหรือเปล่า
มีอยู่ห้องหนึ่งบนชั้นสอง
เยี่ยมไปเลย ขอดูหน่อยได้ไหม
ไม่มีเฟอร์นิเจอร์นะ แล้วมันก็ทาสีแล้ว
ไม่เป็นไร
ผมจะไปเอากุญแจ
มันรกนิดหน่อยนะ
ฉันทำเอง
แต่มันก็ยังไม่พร้อมเท่าไร
ถ้าคุณให้เบอร์ผมไว้ ผมจะโทรไปบอก
ไม่ต้องห่วงหรอก
ถ้าห้องครัวกับห้องน้ำใช้ได้
ฉันจะไปดูที่เหลือ
พวกมันเป็นของใหม่
เยี่ยมไปเลย
แอนเทีย
ลูกชายสองลูกสาวหนึ่ง
เธอไปที่ทะเลสาบโกโมเพื่อซื้อของ
บางทีเธออาจจะอยู่แถวนี้ ในสวิสทาวน์ มันแพงมาก
และเธอออกไปชอปปิงที่อิตาลี ซึ่งที่นั่นถูกกว่า
เธอไม่ได้แต่งหน้า
เธอผอม
เธอคิดว่าฉันยังอยู่ในมาดริด
แอนเทียลูกรัก
แม่จะบอกทุกอย่างที่แม่ไม่เคยได้บอกกับลูก
เพราะว่าลูกยังเด็ก
เพราะมันเจ็บปวดเกินไปสำหรับแม่
หรือไม่มันก็น่าอาย
แต่ลูกไม่ใช่เด็กอีกต่อไปแล้ว
เบียทริซบอกแม่ว่าลูกมีหลานให้แม่แล้ว
ตั้งสามคนเลย
ลูกโตเป็นผู้ใหญ่แล้ว
และเป็นแม่คนด้วย
แม่จะเริ่มจากตรงไหนดีล่ะ
แม่จะเล่าเรื่องพ่อของลูกก่อน
ตอนที่ลูกถามแม่ว่าเจอเขาได้ยังไง
แม่บอกว่าเจอบนรถไฟ
แต่แม่ไม่ได้เล่าให้ลูกฟังทุกอย่าง
ตอนแม่อายุ 25 ปี
มันเป็นคืนที่เลวร้ายและลมแรงมาก
ตรงนี้ว่างหรือเปล่า
ว่างค่ะ
กิ่งไม้นั่นไม่ธรรมดาเลยนะ
คุณกลัวหรือเปล่า
ค่ะ
คุณเดินทางคนเดียวเหรอ
ใช่ค่ะ
ตอนที่เห็นคุณอยู่คนเดียวผมก็คิดว่า
เราน่าจะนั่งเป็นเพื่อนกันนะ
คุณไม่อยากคุยสินะ
น่าเสียดายจัง
ขอโทษนะคะ ฉันต้องไปแล้ว
ผมหวังว่ามันจะไม่เข้ามาใกล้รถไฟจนเกินไป
แต่มันดูไม่กลัวเลย
มันกำลังตามหาตัวเมีย
มันได้กลิ่นในอากาศ
คุณอยากดื่มอะไรไหม
โซอันบอกแม่ว่าเขาชื่อโซอัน
และแม่บอกว่าแม่ชื่อฆูเลียตา
เขาบอกว่าเขาแต่งงานแล้ว
อานา ภรรยาของเขา อยู่ในอาการโคม่ามาห้าปีแล้ว
แม่บอกว่าแม่สอนวรรณกรรมคลาสสิก
คอยสอนแทนครูที่ป่วย
โซอันบอกว่าเขาเป็นชาวประมง เขามีเรือเล็กๆ อยู่สามลำ
และกำลังไปที่มาดริด เพื่อซื้อเครื่องยนต์สำหรับเรือลำหนึ่ง
เขาอาศัยและมีชีวิตอยู่ริมทะเล
ในบ้านที่คุณปู่ซื้อไว้ ตอนที่เขากลับมาจากคิวบา
หยุดพักสิบนาทีครับ
คุณอยากจะเหยียดขาหน่อยไหม
ฉันไม่ได้เอาเสื้อโค้ตมา ขอบคุณนะคะ
แล้วเจอกันนะ
โอ้พระเจ้า เกิดอะไรขึ้น
รถไฟหยุดกะทันหัน
ทำไมล่ะ แค่หยุดเฉยๆ เหรอ
กรุณาเข้าไปข้างในก่อนครับ ไม่ต้องเป็นห่วง
กระเป๋าหล่นใส่หัวฉัน และฉันเกือบตายแล้ว
เราชนอะไรหรือเปล่า
ผมเห็นกวางตัวผู้วิ่งมาข้างๆ รถไฟ
มันเป็นไปไม่ได้หรอก
ใช่ ฉันก็เห็นเหมือนกัน
ไม่ใช่ เราไม่ได้ชนอะไรทั้งนั้น
ขอร้องละ ช่วยกลับไปที่นั่งของคุณ และจะได้ไม่เกะกะ
รถไฟกำลังจะไปต่อแล้ว
แต่ฉันเห็นกวางจริงๆ นะ
ฉันก็เห็น และไม่ได้พูด ให้มันเป็นเรื่องใหญ่โตด้วย
คุณเห็นผู้ชายที่นั่งอยู่ตรงนั้นไหม
ที่ใส่แว่นกับเสวตเตอร์สีดำน่ะเหรอ
ใช่ ฉันเห็นเขาตรงทางเดิน
เขาต้องอยู่แถวนี้แน่ๆ
ตอนที่เราหยุด เขาก็เดินออกไป
ฉันเห็นเขาเดินหายไปในหิมะ
ฉันสะดุดตาเขา เพราะเขาไม่ได้สวมโค้ต
ฉันคิดว่าเขาเมานะ
เขาน่าจะยังอยู่แถวๆ นี้แหละ รถไฟถึงได้หยุดยังไงล่ะ
ฝากด้วยนะ
เข้าไปข้างในซะ คุณจะเป็นนิวโมเนียได้นะ
อะไรอยู่บนเปลหาม
อะไรนะ
กวางตัวนั้นใช่ไหม
ไม่ใช่ ทำไมคุณพูดแบบนั้นล่ะ
ผู้ชายคนนั้นใช่ไหม
เข้าไปข้างใน
เขาใช่ไหม เพราะแบบนี้รถไฟถึงหยุด
ผู้ชายที่ใส่สเวตเตอร์สีดำ
เขาใส่แว่น
ขอร้องละ เข้าไปในรถไฟเถอะ
เขาเคยนั่งอยู่ตรงที่คุณนั่งตอนนี้
เขาอยากจะคุยด้วย
แต่ฉันไม่ชอบสายตาที่เขามองฉัน
ก็เลยหนีออกไป
ฉันจะรู้ได้ยังไงว่าเขาจะรู้สึกแย่ขนาดนั้น
ผู้หญิงคนไหนก็ทำแบบเดียวกันทั้งนั้น
ฉันควรจะเข้าใจ
อย่าโทษตัวเองเลย ยังไงเขาก็ตายไปแล้ว
ทำไมกระเป๋าเขาถึงไม่มีอะไรล่ะ
ไม่รู้สิ
ผมว่าเขาคงไม่อยากจะเป็นจุดสนใจ
แต่เขาก็เตรียมการไว้แล้วก่อนที่จะขึ้นรถไฟ
ไม่มีใครฆ่าเขาเพราะผู้หญิงหรอก แม้แต่คนที่สวยอย่างคุณ
ก็ไม่อยากจะคุยกับเขา
ฉันนอนไม่หลับ
ผมก็เหมือนกัน
ธาลาซซา ฮั]ส์ และพอนโทส
คำสามคำในภาษากรีกที่หมายถึงทะเล
พอนโทสคือทะเลและทะเลหลวง
และยังหมายความว่าทะเลคือเส้นทางด้วย
เส้นทางสู่การผจญภัย
ยูลิสซีสถึงได้เป็นวีรบุรุษทางทะเล ที่ยอดเยี่ยมไงล่ะ
ก็อย่างเช่น ตอนที่ยูลิสซีสไปถึงเกาะของคาลิปโซ
เขาอ่อนล้าหลังจากที่เรือล่ม เทพีแห่งคาลิปโซ
ผู้ที่มีความงดงามอย่างแท้จริง...
มาร์กอส เธอคิดว่าใครคือผู้หญิงที่สวยที่สุด
ครูไง
ไม่ดีเลยนะ เพราะว่าฉันเป็นครู
และครูไม่ควรที่จะมีเพศสัมพันธ์ กับนักเรียนของตัวเอง
บอกชื่อคนอื่นมาสิ
คิม บาซิงเกอร์
น่ารักมาก สวยกว่าฉันมากเลยละ พ่อขี้ประจบ
แอนเจลา โมลีนา
เธอก็สวยเหมือนกัน
คาลิปโซสวยกว่าสองคนนั้นรวมกัน
และเธอเสนอให้ยูลิสซีส ทุกอย่างที่พวกเธอจินตนาการได้เลยละ
ดีเอโก คิดว่าเธอเสนออะไรให้เขา
ร่างกายของเธอ
แน่นอน แล้วอะไรอีก บางอย่างที่เราต่างก็ฝันถึง...
การเป็นหนุ่มอยู่ตลอด
ถูกต้อง
และชีวิตอมตะ แต่ยูลิสซีสก็ปฏิเสธ
และเขาก็ล่องเรือออกไป เผชิญกับอันตรายที่นับไม่ถ้วน
ในสามคำนี้ คำไหนที่เธอคิดว่าหมายถึงทะเล
แบบที่ยูลิสซีสต้องการล่ะ
ธาลาซซาเหรอ
ไม่ใช่
พอนโทส
นั่นแหละ พอนโทส คือทะเล ทะเลหลวง
คือเส้นทางไปสู่การผจญภัยและสิ่งที่ไม่รู้
เข้ามา
สวัสดี
ฆูเลียตา นั่งก่อนสิ
ขอบคุณ
คุณมาร์ตีเนซจะกลับมาสัปดาห์หน้า
ดังนั้นคุณก็หมดหน้าที่สอนแทนแล้ว
เรามีความสุขกับการทำงานของคุณมาก มีความสุขจริง ๆ
ไม่เคยมีการสนใจเข้าเรียน วรรณกรรมคลาสสิกแบบนี้มาก่อนเลย
ขอบคุณค่ะ ฉันก็มีความสุขกับหกเดือนนี้มาก
ฉันดีใจนะ
- เอ่อ... - เดี๋ยวก่อน
มีจดหมายมา มันเป็นของคุณ
ของคุณใช่ไหม
ใช่ ของฉันเอง
ฆูเลียตาที่รัก ผมไม่รู้ว่า คุณยังทำงานอยู่ที่โรงเรียนหรือเปล่า
หวังว่ายังอยู่ เพราะนี่เป็นที่อยู่เดียวของคุณที่ผมมี
ผมคิดถึงคุณมาก
ผมไม่สามารถลืมเรื่องบนรถไฟคืนนั้นได้เลย
อานายังอาการเหมือนเดิม หรืออาจจะแย่ลง
ผมออกจากบ้านมาแค่สองวัน แต่เธอดูแย่ลงตอนที่ผมกลับไป
ตอนที่คุณอยู่ที่นั่นตลอด คุณคงจะไม่รู้
วันนี้ผมไม่ได้ไปหาปลา
เพราะทะเลมีคลื่นแรง และบ่ายนี้คงจะมีพายุ
ผมอยากจะเห็นคุณ ยืนอยู่ท่ามกลางสายฝน
กำลังมองหาที่ไหนซักที่เพื่อเข้าไปหลบ และบ้านของผมก็คือที่แห่งนั้น
ดูแกสิ
อย่าวุ่นวายน่ากาเนโล
สวัสดี
ฉันคิดว่าคุณมาช้านะ งานศพจัดไปแล้วเมื่อวาน
แต่ก็เข้ามาดื่มกาแฟก่อนเถอะ
ฉันเป็นคนดูแลบ้านหลังนี้
ไม่เอาน่า กาเนโล
เอาไว้ตรงนั้นแหละ เดี๋ยวเราเข้าไปในครัวกัน
คุณรู้จักอานาตั้งแต่เมื่อไร
อานา ฉันไม่รู้จักเธอหรอก
ฉันก็ว่าอย่างนั้นแหละ
เธออยู่แต่บนเตียงมาตั้งหกปีแล้ว
ทะเล
เป็นครั้งแรกที่ประทับใจจริง ๆ
นั่งก่อนสิ
งั้นคุณก็มาหาโซอันสินะ
อยากได้คุกกี้หน่อยไหม
ไม่ละค่ะ
ฉันคิดว่าเขาคงไม่กลับมาคืนนี้ เขาอยู่กับอาวา
คุณรู้จักอาวาหรือเปล่า
เธอทำพวกเซรามิกแล้วก็รูปปั้น
อานากับอาวาเป็นเพื่อนสนิทกัน
ตอนที่อานายังพูดคุยได้เป็นปกติ
สิ่งที่น่าสงสารคือชีวิตที่น่าเบื่อหน่าย
และผู้ชายก็ต้องการผู้หญิง
แต่ฉันก็ไม่ควรจะมาวิพากษ์วิจารณ์โซอัน
เอากาแฟอีกไหม
ไม่ค่ะ
งั้นก็เอาแก้วมาให้ฉันเถอะ
แล้วนี่คุณจะไปไหนต่อ
คุณยังไปทันรถตอนสองทุ่มนะ
มันจอดอยู่จัตุรัส
ไปเถอะ
คุณไปบ้านฉันก่อนก็ได้ แล้วเดี๋ยวสามีฉันจะพาคุณไปขึ้นรถ
ไม่รบกวนหรอกค่ะ
ฉันเหนื่อยแล้ว
อยากจะรออยู่ที่นี่ ถ้าคุณไม่ว่าอะไร
ที่ไหนล่ะ
ตรงนี้ค่ะ ตรงทางเข้า
อยู่คนเดียวน่ะเหรอ
คือ...
ฉันก็อยากอยู่กับคุณแต่ฉันอยู่ไม่ได้
ฉันทิ้งสามีไว้ที่บ้านหลายวันแล้ว
ถ้างั้น
กาเนโลจะอยู่เป็นเพื่อนคุณนะ
ขอบคุณค่ะ
อย่าเผลอหลับจนพลาดรถบัสล่ะ
จะให้ฉันโทรหาไหม
ไม่ต้องห่วงหรอกค่ะ
เดี๋ยวฉันจะโทรหา
กาเนโล มานี่เร็ว
มานี่ ดูซิ
มานี่ๆ เร็ว เก่งมาก
ไม่ต้องตื่นหรอก
พอได้จดหมายคุณ ฉันเลยมาที่นี่
ฉันไม่คิดเลยว่าภรรยาของคุณ...
อย่าคิดถึงเรื่องนั้นตอนนี้เลย
อรุณสวัสดิ์
คุกกี้นี่อร่อยมากเลย
เป็นแบบฉบับของที่นี่น่ะ
ฉันเตรียมอาหารเช้าอยู่
ฉันหิวมากเลย
มีอะไรให้ผมกินบ้าง
เดี๋ยวจะหาอะไรให้นะ
ฉันถือว่าจดหมายของคุณ เชิญให้ฉันมาหาคุณที่นี่
ผมก็ตั้งใจแบบนั้น
ฉันไม่คิดเลยว่าภรรยาคุณจะเสียแล้ว ฉันเสียใจด้วย
มันก็ดีที่สุดแล้ว เธอได้แต่นอนป่วย
มาเรียนบอกผมว่าคุณอยู่ที่นี่ และกำลังรอรถบัส
แต่เธอไม่มั่นใจว่าคุณไปแล้วหรือยัง
เธอบอกว่าคุณอยู่กับผู้หญิงคนหนึ่ง ชื่ออาวามั้ง
เธอเป็นเพื่อนเก่า เดี๋ยวคุณก็ได้เจอ
เธอเป็นศิลปินเหมือนคุณ
ฉันไม่ใช่ศิลปิน
ฉันสอนวรรณคดีคลาสสิก และตอนนี้ก็ไม่ได้สอนแล้ว
ผมมั่นใจว่าคุณต้องชอบเธอ
ฉันคิดว่าวันนี้ฉันจะกลับแล้ว
ฉันไม่รู้ว่าฉันมาทำอะไรที่นี่
ตกปลาไง มันจะต้องเป็นวันที่ดีแน่ๆ
เราจะไปตกปลากัน
มาเรียน... ฆูเลียตา คิดว่าคงเจอกันแล้ว
เอามานี่ เดี๋ยวฉันทำเอง
คุณจะอยู่ต่อใช่ไหม
ค่ะ
เราจะไปตกปลากัน
แม่ไม่มีงานทำแล้ว และแม่ก็ไม่รีบร้อนด้วย
แม่ตั้งใจว่าจะอยู่ซักสองสามวัน
แม่มีบางอย่างที่จะบอกโซอัน แต่แม่ก็เก็บมันเอาไว้
มันคือชีวิตใหม่หนึ่งชีวิต
ที่แปลกสำหรับผู้หญิงที่มาจากดวงอาทิตย์
แต่ก็ยินดีต้อนรับ
หลายคืนของแม่ผ่านไปในอ้อมแขนของโซอัน
แม่เหมือนถูกกักขัง แต่ก็รู้สึกอิสระในเวลาเดียวกัน
ขอจับหน่อยได้ไหม
ได้สิ ถือได้เลยถ้าคุณชอบ
มันหนักมากเลย
เก้าปอนด์ ระวังหน่อยนะ
คิดว่าเป็นดินเผาซะอีก
มันเป็นทองสัมฤทธิ์ แต่ฉันเอาดินเผาหุ้มเอาไว้
สีของก้อนหินที่ประภาคาร
มันแข็งแรงจริง ๆ
ฉันพยายามทำให้งานปั้นของฉันทนทาน
ดังนั้นลมก็ทำอะไรมันไม่ได้ เหมือนกับผู้คนที่นี่
ผู้คนที่นี่ใจหนักแน่นมาก
แม่ไปหาอาวาบ่อยมาก แม่ชอบดูเธอตอนทำงาน
แล้วก็สูบบุหรี่
ส่วนเธอก็ชอบให้แม่เล่าเรื่องตำนานต่างๆ ให้ฟัง
เหมือนตอนที่เราเป็นเด็ก ๆ
พระเจ้าสร้างมนุษย์และสรรพสิ่งขึ้นมา
ด้วยดินและไฟ
และมอบลักษณะต่าง ๆ ที่จำเป็นต่อการดำรงชีวิตของพวกเขา
บางพวกก็มีขน บางพวกก็มีปีกสำหรับบิน
เมื่อถึงคราวของมนุษย์
พระเจ้าก็ไม่เหลือของขวัญอะไรแล้ว
ดังนั้นมนุษย์ก็เลยเกิดมา
เปลือยเปล่า ไม่มีเครื่องป้องกัน และอยู่ท่ามกลางธรรมชาติ
ฉันท้อง อาวา
ท้องกับใคร
กับโซอัน ฉันตั้งท้องตอนที่ฉันมาที่นี่
แล้วเขารู้ไหม
ไม่รู้
ฉันไม่อยากจะกดดันเขา
เธอต้องบอกเขานะ โซอันเป็นคนรักเด็ก
ตอนที่ลูกเกิดมา แม่ก็เอาลูกไปให้ตากับยาย
เพื่อที่พวกเขาจะได้เจอลูกกับโซอัน
สองปีต่อมาเราไปเยี่ยมพวกเขาอีกครั้ง
คุณตาซามูเอลเกษียณก่อนกำหนด
เขาเคยเป็นอาจารย์ใหญ่โรงเรียนในเมือง แล้วมาเป็นเกษตรกร
เขาขายบ้านที่แม่โตขึ้นมา
และซื้อบ้านอีกหลังในชนบท
พวกเขามากันแล้ว
อยากได้อะไรอีกไหม
- ไม่ละ ขอบคุณ - ขอให้สนุกนะ
- สวัสดีค่ะพ่อ - ดูสิว่าใครมาเยี่ยมเรา
ขอตาจุ๊บแก้มหน่อยได้ไหม
เดินทางเป็นยังไงบ้าง
ไกลมาก เราหมดแรงเลย
ขอแนะนำหน่อยนะ นี่คือซานา นี่ฆูเลียตา
และสาวน้อยมหัศจรรย์คนนี้คือแอนเทีย
มีกระเป๋ามาด้วยไหม
มีค่ะ ใบสีน้ำตาล มีชื่อหนูอยู่บนนั้น
ช่วยไปขนหน่อยได้ไหม
มีรถเข็นด้วยนะ
แม่สบายดีไหมคะ
ก็ดี เรื่อยๆ เหมือนเดิม เดี๋ยวก็จะได้เจอเธอแล้ว
แล้วผู้หญิงคนนั้นล่ะ
นั่นซานา ผู้หญิงที่พ่อเคยเล่าให้ฟังไง
เธอคือผู้หญิงที่ช่วยพ่อเหรอ
เธอคอยดูแลแม่ของลูก แล้วก็ช่วยพ่อเพาะปลูกด้วย
เราโชคดีที่เจอเธอ เธอเปลี่ยนชีวิตของพวกเรา
ไปเถอะ ไปขึ้นรถกัน
พ่อไม่คิดถึงโรงเรียนเหรอคะ
พ่อไม่มีเวลาน่ะ
แค่แม่ของลูกกับการเพาะปลูก ก็กินเวลาพ่อไปหมดแล้ว
หนูไม่คิดว่าพ่อจะเกษียณ แถมเกษียณก่อนกำหนดด้วย
แบบนี้ดีกับเรามากกว่านะ
แม่ของลูกกับพ่อฝันอยากจะใช้ชีวิต อยู่ในชนบทมาตลอด
เธอพูดสเปนได้ไหมซานา
พูดได้นิดหน่อย
- ได้นิดหน่อย - พูดได้นิดหน่อย
เธอพูดได้คล่องเลยละ แล้วก็ติดจะขี้อายด้วย
เราเจอเธอเมื่อแปดปีก่อน ที่เทศกาลดนตรีซาเครดในแฟ็ส
เธอกับแม่ของลูกกลายมาเป็นเพื่อนกัน และติดต่อกันอยู่ตลอด
เราโชคดีที่ตอนนี้เธอมาอยู่กับเรา
น่ารักจริง ๆ
มันไม่ได้หรูหรา และเราก็มีคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้น
ห้องของแม่อยู่ไหน
หน้าต่างนั่น มองเห็นเถาองุ่นนั่นไง
หนูชอบบ้านหลังนี้ไหม
เดี๋ยวพ่อจะพาดูบ้านทีหลังนะ
หนูอยากจะเจอแม่ค่ะ
บางทีลูกอาจจะโชคดี และแม่ตื่นอยู่
ซารา ฆูเลียตามาหาเราแล้ว
ฆูเลียตา
ใช่... ลูกสาวของเรา
ลูกสาวของเรา
สวัสดีค่ะแม่
เรามาหาแล้วค่ะ
แม่ไม่ดีใจที่เจอเราเหรอ
นี่แอนเทียค่ะ
แม่คงจำเธอไม่ได้แล้ว เพราะเธอโตขึ้นมาก
พ่อเตรียมห้องตรงข้ามห้องโถงไว้ให้ ลูกจะได้อยู่ใกล้ ๆ
หนูอยู่ที่นี่ดีกว่าค่ะ
หนูจะนอนกับแม่
แอนเทียนอนบนเตียงเล็กๆ ก็ได้
ซานาจะเปลี่ยนผ้าปูให้นะ
ให้เธอนอนตรงนั้นแหละ
ฆูเลียตา
แม่คะ...
เธอมาทำอะไรที่นี่
หนูมาหาแม่ไงคะ หนูพาลูกมาด้วย
ใครน่ะ
แอนเทียค่ะ ลูกสาวของหนู
ดูเธอสิคะ
เธอโตขึ้นมากเลยนะ
ตอนนี้สองขวบแล้ว
สองขวบ...
แอนเทีย มานี่สิ เรามีสตรอว์เบอร์รีน่าอร่อยด้วยนะ
ไม่ใช่ตอนนี้ค่ะพ่อ หนูเพิ่งเปลี่ยนชุดใหม่ให้เธอ
จะไม่พูดอะไรกับแม่หน่อยเหรอคะ
คุณสวยมากเลย ซารา
ฉันได้เหยือกมาทุกอันแล้ว
ดีมาก
พ่อคะ ขอหนูคุยด้วยได้ไหม
ได้สิ
ซานา ช่วยดูซารากับแอนเทียหน่อยนะ
แล้วอย่าทำให้แอนเทียตื่นล่ะ
แม่จะเป็นยังไง ตอนที่พ่อออกไปตลาด
เรามีหนึ่งคนคอยอยู่กับเธอตลอด
แต่ตอนที่พ่อไปรับหนู พ่อปล่อยให้แม่อยู่คนเดียว
ล็อกห้องของแม่ไว้
พ่อก็ไม่อยากทำแบบนั้นหรอก แต่มันเป็นการปกป้องเธอ
แต่แม่จะไม่มีชีวิตชีวาเลยนะคะ
เราทำดีที่สุดเท่าที่จะทำได้แล้ว
รู้ไหมว่าจะเกิดอะไรขึ้น ถ้าแม่ของแกออกไปข้างนอก
หนูว่าพ่อควรจะจ้างคนมาดูแลแม่นะคะ
ซานาดูแลเธออยู่แล้ว
ซานาต้องดูแลทั้งพ่อ แล้วก็ที่เพาะปลูก
อย่าพูดถึงเรื่องนี้เลย
แม่ต้องการมากกว่าคนที่คอยอาบน้ำ และก็จัดเตียงให้
ลูกก็มีชีวิตของลูก น่าเสียดายที่อยู่ไกลจากที่นี่มาก
พ่อไม่อยากจะรบกวนลูกมากเกินไป
แต่เราก็มีปัญหาหลายอย่างต้องจัดการ
เชื่อพ่อเถอะ ตอนนี้มันดีขึ้นมากกว่าที่เคยเป็นมาอีก
ลูกรัก ช่วยเปิดใจให้กว้าง แล้วก็เข้าใจพ่อหน่อยนะ
สาวอันดาลูเซียนกลับมาแล้ว แอนเทีย เธอโตขึ้นมากเลยนะ
สวัสดีที่รัก
ผมคิดว่าคุณจะไม่กลับมาซะแล้ว
เราเหนื่อยกันมาก การเดินทางไม่มีที่สิ้นสุดจริง ๆ
คุณจำพ่อของคุณได้ไหม
ตอนนี้ฉันเหนื่อยมากเลย
แล้วแม่ของคุณล่ะ
แย่มาก เดี๋ยวฉันเล่าให้ฟังนะ
มานี่แล้ว แม่แก้มยุ้ย
พ่อของฉันเป็นชู้กับผู้หญิงที่คอยดูแลแม่
แล้วแม่คุณรู้หรือเปล่า
แม่ของฉันไม่ค่อยแข็งแรง น่าสงสาร
ต้องอยู่ในห้องที่ล็อกเอาไว้
นั่นอะไร
รอยสักไง
เอเจเหรอ
เอ คือแอนเทีย และ เจ คือฮูเลียเหรอ
ใช่
ระวังหน่อยนะมันเพิ่งสักมา
แม่สงสัยว่าลูกอยู่บนแผ่นดิน หรืออยู่ริมฝั่ง
และยังชอบหาปลาอยู่หรือเปล่า
ตอนอายุเก้าขวบ ลูกนั่งเรือออกทะเลไปกับพ่อของลูก
ลูกอยากจะเป็นคนหาปลา เหมือนพ่อ
ลูกจะไปเที่ยวในสภาพแบบนี้ไม่ได้หรอกนะ
ก็หนูอยากไปแบบนี้
แต่คนอื่นจะต้องเห็นหน้าผากของลูก
ต้องเห็นว่าลูกมีตา มีจมูก มีปาก มีหู
อย่าพูดเพ้อเจ้อได้ไหมคะแม่
แอนเทีย ลูกกำลังจะไปเที่ยวพักผ่อนนะ ทำตัวให้สนุกหน่อยสิ
หนูไม่อยากไปนี่นา หนูอยากอยู่ที่นี่
ลูกจะทำทุกอย่างที่อยากทำไม่ได้หรอกนะ
ลูกสาวของพ่อเป็นอะไรเนี่ย
พ่อคะ หนูไม่อยากไปเที่ยว
ตอนนี้โรงเรียนหยุดแล้ว หนูไปหาปลากับพ่อได้ทุกวันเลยนะ
พ่อบอกว่าอยากให้ช่วยไม่ใช่เหรอคะ เพราะว่าพ่อเริ่มแก่แล้ว
แม่สาวชาวประมง
ไว้ตอนลูกกลับมาพ่อจะพาลูกออกเรือหาปลา
พ่อต้องพาหนูไปจริงๆ นะ
ไปได้แล้วละ แม่กะลาสีเรือจอมเก๋า
เที่ยวให้สนุกนะ
นี่จะไปแล้วใช่ไหม
พอกลับมาแล้ว จะมาเยี่ยมฉันที่นี่หรือเปล่า
คุณจะไม่อยู่ที่นี่แล้วเหรอ
ใช่แล้ว ฉันจะไม่ได้อยู่ที่นี่
แต่สัญญานะว่าเธอจะกลับมาหาฉัน
ไปกันเถอะ
หนูสัญญาค่ะ
ดูแลตัวเองด้วยละ
ไปกันได้แล้ว
ทำไมมาเรียนต้องไปคะ
สามีของเธอป่วย และเธอต้องคอยดูแลเขา
ไม่ได้ไล่เธอใช่ไหม
อย่าพูดโง่ๆ น่า ใครจะไปไล่เธอล่ะ
ถ้าแม่ขอให้เธออยู่ต่อ เธอต้องอยู่แน่ๆ
แอนเทีย คนเรามีสิทธิ์ที่จะเกษียณนะ
ต้องเอากระเป๋าไว้ตรงนี้ไหม
ไม่ค่ะ หนูจะเอาไปด้วย
หนูขอโทษนะคะถ้าหนูทำตัวไม่ดี
- ไม่เป็นไรหรอก - แอนเทียค่ะ
แอนเทีย เฟโค
รักแม่ค่ะ
แม่ก็เหมือนกัน รักมากด้วย
ไม่ต้องรีบ
อยากให้ฉันเตรียมอะไรสำหรับมื้อเย็น ก่อนที่ฉันจะไปไหม
ไม่เป็นไรค่ะ เดี๋ยวอิเนซก็มาที่นี่แล้ว
ถ้าหาอะไรไม่เจอก็โทรหาฉันได้นะ
ขอบคุณมาก
ถ้างั้น...
ฉันไปแล้วนะ
นั่นคุณใส่เสื้อของโซอันเหรอ
เขาให้ฉันตั้งนานแล้วละ
ฉันไม่เอาอะไรที่ไม่ใช่ของฉันไปหรอก
คุณจะไปเป็นครูจริงๆ ใช่ไหม
ใช่
ฉันว่ามันไม่ค่อยดีนะ
ฉันไม่ได้อยากเป็นแค่แม่บ้าน
ฉันมีอาชีพที่ฉันชอบ และฉันก็อยากจะกลับไปทำ
อาชีพของผู้หญิงก็คือครอบครัวของเธอ
และถ้าคุณอยากจะรักษามันเอาไว้
สิ่งที่ดีที่สุดที่ก็คือการอยู่ที่บ้าน
นี่มันเรื่องของฉัน
ถ้าอย่างนั้นมันก็จะเหมือนเดิมนั่นแหละ
คุณหมายความว่ายังไง
อะไรที่ว่าเหมือนเดิม
มาเรียนไปแล้วเหรอ
ใช่
เดี๋ยวแม่บ้านคนใหม่ก็มาแล้ว
หวังว่าคงจะรอบคอบกว่าเดิม
ทำไมพูดอย่างนั้นล่ะ
เมื่อสิบสามปีก่อน มาเรียนบอกฉันว่าไม่ต้องรอคุณ
คุณจะไปค้างกับอาวา
วันนี้ก่อนที่เธอจะไป เธอก็พูดอะไรที่มันคล้ายเดิม
ตอนที่ฉันกับแอนเทีย ไปเยี่ยมพ่อแม่เมื่อสิบปีก่อน
คุณก็ไปค้างคืนกับอาวาอีก
สวัสดี ฉันอิเนซ
คุณมาอีกทีพรุ่งนี้ได้ไหม มาเรียนทำทุกอย่างไว้หมดแล้วละ
ได้ค่ะ งั้นฉันจะมาอีกทีพรุ่งนี้
ขอบคุณมาก
เจอกันพรุ่งนี้ค่ะ
ผมรู้จักกับอาวามานานแล้ว เราไม่เคยคบกัน
แต่มีอะไรกันบ้างนานๆ ครั้ง
ผมอยากบอกคุณหลายครั้งแล้ว แต่ไม่รู้จะบอกยังไง
ผมไม่ใช่คนที่ช่างพูด คุณก็รู้ดีนี่นา
แต่คุณกับแอนเทีย คือสิ่งที่สำคัญที่สุดในชีวิตของผม
คุณก็รู้ใช่ไหม
คุณจะไม่พูดอะไรหน่อยเหรอ
ไม่
นี่คุณจะไปไหน
จะออกไปเดินเล่น แล้วก็เตรียมสอนด้วย
ผมว่าจะออกไปหาปลา
วิทยุชายฝั่งรายงานว่า เกิดการเปลี่ยนอย่างกะทันหัน
ของกระแสลมในปากแม่น้ำเฟอร์รอล
การเปลี่ยนแปลงนี้
ทำให้ทะเลมีคลื่นสูง 20-25 ฟุต
เรือหาปลาและเรือใบควรงดออกจากฝั่ง
เนื่องจากทะเลมีคลื่นสูงเกินไป อาจจะเป็นอันตรายได้
และให้เรือทุกลำกลับเข้าไปจอดที่ท่า
ฮัลโหล
อาวา ขอโทษที่โทรมานะ
ฉันอยากรู้ว่าโซอันอยู่กับเธอหรือเปล่า
โซอันเหรอ ไม่อยู่นะ
รู้ไหมว่าเขาอยู่ที่ไหน
เขายังไม่กลับมาอีกเหรอ
ยัง
เขาต้องออกไปหาปลาแน่
อย่าให้เป็นอย่างนั้นเลย ดูพายุนั่นสิ
เดี๋ยวนะ มีรายงานข่าวในทีวี
มีเรือล่มที่ปากแม่น้ำเฟอร์รอล
ยังหาคนที่อยู่บนเรือไม่เจอ
และถือว่าอันตรายมากในสภาพอากาศตอนนี้
เรืออีกลำพร้อมลูกเรือสามคน
ก็อยู่ในสถานการณ์เดียวกัน
ทะเลแปรปรวน มีคลื่นแรงสูง 20 ฟุต
ทำให้การช่วยเหลือเป็นไปอย่างลำบาก
ผมผู้พิพากษาวีเซนเต ลอโร
ก่อนจะเริ่มกระบวนการ ผมอยากให้คุณยืนยันศพก่อน
ขอโทษด้วยที่ต้องให้คุณมาเจออะไรแบบนี้
แต่เพราะพายุรุนแรงมาก ทำให้ร่างไม่อยู่ในสภาพเดิม
เดี๋ยวฉันไปรับเอง
แอนเทียน่ะ
แอนเทียเหรอ
โทรมาจากค่าย อยากจะคุยกับเธอ
เธอต้องไปคุยกับลูกนะ ไปสิ
แอนเทีย...
หนูเองค่ะแม่ โทรศัพท์ของแม่เป็นอะไรคะ
หนูโทรไปตั้งหลายครั้งแล้ว แต่แม่ไม่รับสายเลย
แม่คงจะไม่ได้ยินเสียงน่ะ
- ลูกสบายดีหรือเปล่า - ดีค่ะ
พรุ่งนี้อาวากับแม่จะไปรับลูกนะ
เราจะไปถึงกันแต่เช้า
แม่ไม่ต้องมาก็ได้ค่ะ
หนูอยู่กับเพื่อนชื่อเบีย หนูเจอกับเธอที่นี่
และตอนนี้เราสนิทกันมาก
สุดสัปดาห์นี้หนูขอไปอยู่กับพวกเขา ที่มาดริดได้ไหมคะ
แม่คงจะไม่ว่าใช่ไหม
แต่เรายังไม่รู้จักพวกเขาเลยนะ
แต่เธอเป็นเพื่อนหนูนะคะ
เดี๋ยวหนูจะให้คุยกับแม่ของเบียนะคะ เธอจะบอกแม่เอง
ฮัลโหล สวัสดีค่ะ ฉันชื่อคลอเดียค่ะ เป็นแม่ของเบียทริซ
ลูกสาวฉันเป็นยังไงบ้างคะ
เธอสบายดีค่ะ ฉันไม่รู้ว่าก่อนหน้านี้เธอเป็นยังไง
แต่ค่ายสอนอะไรเธอเยอะเลยละค่ะ
ฉันอยากจะขออนุญาตพาเธอ ไปเที่ยวมาดริดกับพวกเรา
พวกเธอสนิทกันมาก แล้วซนกันไม่หยุดเลยละค่ะ
ค่ายจบพรุ่งนี้ไม่ใช่เหรอคะ
ใช่ค่ะ แต่ว่าฉันมาก่อนวันหนึ่ง
ฉันอยากจะพาพวกเธอไปตอนบ่ายนี้เลย
คุณคิดว่ายังไงคะ
คือว่า...
ถ้าเธออยากไปละก็...
ฆูเลียตา สวัสดีค่ะ ฉันคลอเดีย
เข้ามาข้างในก่อนสิคะ
ฉันเสียใจกับคุณจริงๆ นะคะ
เดินทางเป็นยังไงบ้างคะ เข้ามาก่อน
เด็กๆ กำลังเล่นกันอยู่ และฉันยังไม่ได้พูดอะไรกับพวกเธอ
แอนเทียสงสัยหรือเปล่า ว่าทำไมฉันมาหาเธอวันนี้
เธอโกรธเพราะคิดว่า คุณจะพาเธอกลับบ้านน่ะค่ะ
เธอโทรไปหาโซอันแต่เขาไม่รับสาย ก็อย่างที่รู้
ฉันจะบอกเธอได้ที่ไหน
ฉันว่าคุณคุยกันตรงนั้นน่าจะสะดวกกว่านะคะ
คุณอยากได้อะไรหรือเปล่า อยากกินอะไรไหม
ฉันไม่รู้
งั้นไปนั่งพักก่อนเถอะ
ฉันจะไปบอกเธอ
สวัสดีค่ะแม่
สวัสดีจ้ะลูก
เป็นไงบ้างคะ
นั่งลงก่อนสิ
หนูบอกแม่แล้วว่าอยู่ต่ออีกสองสามวัน
อย่ามองอย่างนั้นสิคะ เราปิดเทอมแล้วนะ
แล้วพ่อล่ะคะ เป็นห่วงหนูหรือเปล่า หรือว่าไม่สนใจหนู
แม่มีเรื่องจะบอกกับลูก
อะไรคะ
เกิดพายุหนักหลังจากสองวันที่ลูกไปค่าย
เรือของพ่อลูกเจอพายุ และเรืออีกสองลำก็หายไป
ไม่มีใครรอดเลย
แล้วพ่อล่ะคะ
เขาก็ไม่รอดเหมือนกัน
พ่อตายเหรอคะ
ใช่จ้ะ
แอนเทีย...
ถ้ามันมีพายุแล้วพ่อออกไปหาปลาทำไมคะ
พายุมันเกิดขึ้นตอนบ่าย แต่พ่อลูกออกไปตั้งแต่เช้า
ฉันเสียใจที่ต้องมาบอกคุณเรื่องนี้
เรามีแผนจะไปเที่ยวที่ปาตาโกเนียกัน
และตอนนี้เบียก็ไม่อยากจะไปแล้ว
เธออยากจะอยู่ที่นี่กับแอนเทีย
ค่ะ
แต่ว่าพวกเขาอยู่กันเองไม่ได้แน่
ใช่ค่ะ ไม่ได้หรอก
ฉันคิดว่าบางทีคุณน่าจะอยู่ที่นี่กับพวกเธอ
ลูกชายฉันจะไปกับพวกเรา
ที่นี่เหรอ
เด็กผู้หญิงสองคนกับคุณ
หลังจากเรื่องที่เกิดขึ้น การพักผ่อนจะทำให้คุณดีขึ้นนะ
และแอนเทียก็จะได้ไม่คิดมากด้วย ถ้าอยู่ที่มาดริด
คือว่า...
โรซาจะดูแลทุกอย่างเอง
คุณสามารถออกไปเดินเล่น ออกไปดูหนัง พักผ่อน...
ฉันไม่ได้เอาเสื้อผ้ามาด้วยเลย
คุณใช้ของฉันก็ได้ค่ะ ฉันมีทุกอย่างให้ครบ
ทั้งเสื้อกันฝน เสื้อที่ฉันใส่คับแล้ว คุณน่าจะใส่มันแล้วพอดี
คุณจะลองอะไรก็ได้ที่คุณชอบ
หลายสิ่งที่เกิดขึ้น โดยปราศจากการมีส่วนร่วมของแม่
สิ่งหนึ่งนำพาไปสู่อีกสิ่งหนึ่ง
อรุณสวัสดิ์ค่ะ
เรามาดูอะพาร์ตเมนต์ที่จะเช่า
ได้สิ สักครู่นะ
ทางนี้ครับ
นี่ห้องครัว
วอลเปเปอร์นี่มันดูแปลกไปหน่อย
ไม่นะคะ มันเจ๋งดี
ถ้าเราเบื่อ เราจะทาสีทับ
เราจะเช่าห้องนี้ และเราจะได้เป็นเพื่อนบ้านกัน
เบียกับลูกหาอะพาร์ตเมนต์ใกล้ๆ กับบ้านของเบีย
ลูกให้แม่เช่าอะพาร์ตเมนต์นี้
ในตอนนั้นแม่กลายเป็นคนอ่อนแอ
แต่ลูกกลับเป็นคนเข้มแข็งกว่าแม่
จู่ๆ ลูกก็โตขึ้นมาก
ลูกกลับไปที่บ้านกับเอวา เพื่อขายบ้าน
ในมาดริด เบียคอยดูแลแม่
แม่คงจะมีชีวิตรอดอยู่ไม่ได้ ถ้าไม่มีเธอทั้งสองคน
ตอนที่ลูกกลับมา เราไม่ได้คุยกันมากนักเกี่ยวกับการเดินทาง
ลูกคงไม่อยากทำให้แม่เสียใจ
และแม่ก็ไม่เข้มแข็งพอที่จะถาม
มาค่ะแม่ เราจะช่วยพยุงแม่นะคะ
เบีย มาช่วยหน่อย
ดีๆ
ระวังลื่นนะคะ
ไปเอาผ้าเช็ดตัวผืนใหญ่มา
- ผืนนี้เหรอ - ใช่ ผืนนั้นแหละ
ผืนนี้เหรอ
ใช่ ผืนนั้นแหละ
เอามาคลุมตัวแม่ไว้
ระวังนะคะ
เอาผ้าถูหลังให้แม่ มันจะทำให้แม่อุ่นขึ้น
ฉันไม่อยากให้แม่เป็นไข้
ฉันจะเป่าผมของแม่เอง
ไฮ แม่คะ
หวัดดีค่ะ
เรามีอะไรกินไหมคะ ขอแบบด่วน
หนูนัดกับเบียไว้ที่โรงเรียน
ลูกชอบสีที่ทานี่ไหม
ค่ะ
แม่คิดว่าจะทาสีห้องนั่งเล่น พรุ่งนี้
อย่าลำบากเลยค่ะ หนูจะติดวอลเปเปอร์
และเบียก็ชอบมันด้วย
เบียมีบ้านสวยๆ ที่ทาสีวานิลลา
และเธอก็ไม่ได้อาศัยอยู่ที่นี่
แม่จะทำแซนด์วิชให้เอาไหม
ค่ะ แต่เร็วหน่อยนะคะ
แม่ผ่านภาวะซึมเศร้ามาได้เพราะลูก
แม่ได้งานที่สามารถทำที่บ้านได้
พิสูจน์อักษร
แม่ทุ่มเทเวลาที่เหลือให้กับลูก
แม่ไม่ต้องการอะไรอีกแล้ว
สี่ปีต่อมา ตอนที่เบียไปอเมริกา
ลูกเลือกที่จะไปบำบัดทางจิตใจ ในเทือกเขาพิเรนีซ
การบำบัดนั่นจะใช้เวลาสามเดือน
ลูกจะกลับมา เพื่อเข้าเรียนในมหาวิทยาลัย
แม่รู้สึกกลัวมาก ที่จะต้องห่างจากลูก
แต่ลูกก็ได้เริ่มออกห่างไปทีละนิด ในปีที่ผ่านๆ มา
ลูกยุ่งอยู่กับแม่ และการเรียนของลูกตลอดเวลา
แม่ไม่มีสิทธิ์พูดคำว่าไม่ และอีกอย่าง
ลูกโตขึ้นมากทีเดียว
ค่ะ
ค่ะ ฉันเอง
ฉันจะลงไปเดี๋ยวนี้ค่ะ
แท็กซี่มาแล้วค่ะ รออยู่ข้างล่าง
ลูกเอาแหไปด้วยเหรอ
ค่ะ
ไปนะคะ แม่ หนูต้องทำได้ค่ะ
จ้ะ ดูแลตัวเอง และขอให้สนุกนะจ๊ะ
แม่ก็ดูแลตัวเองด้วย
และไม่ต้องเป็นห่วง ถ้าหนูไม่โทรหรือเขียนจดหมายมาบ่อยๆ
ลูกจะไม่ติดต่อกับใครเลยหรือ
มันเป็นการบำบัด มันเป็นเรื่องสำคัญที่จะไม่ติดต่อกับใคร
แล้วถ้าแม่ไม่สบายล่ะ
อย่าพยายามขู่หนูสิคะ
เปล่านะ แม่มีงานที่ต้องทำ
และแม่อยากจะรวบรวมสิ่งที่แม่เขียนไว้
บางทีแม่อาจรวมมันเป็นเล่ม
แม่คงจะยุ่งมาก
ดีค่ะ
ให้แม่ไปส่งลูกที่สถานี
จำไม่ได้หรือคะ ว่าแม่ไม่ชอบการบอกลา
เอ่อ ไปละค่ะ
สวัสดีค่ะ
ฉันเป็นแม่ของแอนเทีย
วันนี้ฉันมารับเธอกลับบ้านค่ะ
ทางนี้ค่ะ
ฆูเลียตา อาร์กอสเหรอคะ
ใช่ค่ะ
ฉันเป็นแม่ของแอนเทียค่ะ
ฉันฆวนนาค่ะ
ที่นี่สวยมากเลยค่ะ
ฉันจะขอให้ลิเลียน่า เอาน้ำชามาให้คุณทางด้านโน้นค่ะ
แอนเทียรู้ไหมคะว่าฉันมาที่นี่
ค่ะ
ฉันรอที่จะพบเธอไม่ไหวแล้ว
สามเดือนที่ผ่านมาโดยไม่มีเธอ มันยาวนานมาก...
ค่ะ
ฉันเข้าใจว่าคุณมีเหตุผลของคุณ
แต่การที่ไม่ให้ติดต่อกันเลยตลอดเวลา เป็นเรื่องที่ยากมาก ๆ
ฉันจะต้องรออีกนานแค่ไหนคะ
แอนเทียไม่ได้อยู่ที่นี่
ไม่ใช่บ้านหลังนี้เหรอคะ
ฉันมาตามที่อยู่...
ค่ะ ตามที่อยู่คือบ้านหลังนี้
ตอนที่แอนเทียเขียนจดหมายถึงคุณ เธอคิดว่าเธอจะอยู่ที่นี่
แต่สุดท้ายแล้ว เธอตัดสินใจไปจากที่นี่
เธอบอกฉันเอง ฉันต้องขับรถมาจากมาดริด
ฉันรู้ค่ะ
เธออยู่ที่ไหนคะ
ฉันหวังว่ามันจะใกล้ๆ กับที่นี่
ฉันบอกคุณไม่ได้ค่ะ
อะไรนะคะ
ฉันบอกคุณไม่ได้ว่าเธออยู่ที่ไหน ขอโทษด้วยค่ะ
คุณไม่รู้หรือคะ คุณเป็นคนที่ดูแลที่นี่
แน่นอนค่ะฉันรู้ แต่แอนเทียขอร้องฉันไม่ให้บอกคุณ
คุณกำลังบอกว่าลูกสาวของฉัน ไม่ต้องการพบฉันหรือคะ
ฟังนะคะ...
แอนเทียได้เลือกเส้นทางเดินของเธอเอง
และคุณไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของมัน
ฉันเข้าใจว่านั่นมันต้องเป็น ความเจ็บปวดมากสำหรับคุณ
แต่เธอขอร้องคุณให้ยอมรับมัน
ฉันคิดว่าฉันต้องโทรแจ้งตำรวจ
ทำตามที่คุณต้องการได้เลยค่ะ
แต่ฉันคิดว่าคุณควรเริ่ม เผชิญหน้ากับความเป็นจริง
ฉันเข้าใจว่านั่นมันไม่ใช่เรื่องง่ายๆ
คุณทำอะไรกับลูกสาวของฉัน ในช่วงเวลาสามเดือนมานี้
เราช่วยเธอ
ลูกสาวของคุณมาถึงที่นี่ ในสภาพของความต้องการที่รุนแรง
ต้องการอะไร เธอมีทุกอย่างที่เธอต้องการ
แต่เธอยังรู้สึกโดดเดี่ยว และไม่มีความสุขอย่างมาก
เธอสังเกตเห็นว่าชีวิตของเธอ กำลังขาดมิติของจิตวิญญาณ
คุณหมายความว่ายังไง
ฉันเชื่อว่าเธอไม่ได้เติบโตขึ้นมา ในบ้านที่มีความศรัทธา
เธอค้นพบมันที่นี่
ให้เธอเป็นคนบอกฉันเองเรื่องนั้น เธออยู่ที่ไหน
ฉันบอกคุณไม่ได้ค่ะ
สิ่งสำคัญคือแอนเทียดีขึ้นกว่าที่เคยเป็น และมีความสุขมาก
ถ้าคุณหยุดคิดเกี่ยวกับตัวคุณเอง และคิดถึงลูกสาวของคุณ
คุณควรมีความสุข
คุณพูดกับฉันอย่างนั้นไม่ได้
อย่าเพิ่งหมดหวังค่ะ บางทีเธออาจจะตัดสินใจติดต่อกับคุณ
แต่คุณต้องให้เวลากับเธอ
แม่แจ้งความการหายตัวไปของลูกกับตำรวจ
แม่จ้างนักสืบเอกชน
ในช่วงเดือนแรก
ทั้งหมดที่แม่ทำคือตามหาลูก ทุกทางที่จะเป็นไปได้
ทั้งหมดที่แม่ค้นพบ คือการได้รู้จักลูกทีละเล็กทีละน้อย
ฆูเลียตา อาร์กอส
ค่ะ ฉันเอง
มีจดหมายถึงคุณครับ
ช่วยเซ็นรับตรงนี้ด้วยครับ
ขอบคุณค่ะ
แอนเทีย
ฮัลโหล พ่อ
ฮัลโหล ฆูเลียตา
ลูกเห็นรูปที่พ่อส่งให้หรือเปล่า
ค่ะ ตอนนี้หนูกำลังมองดูมันอยู่
น้องชายของลูกหล่อไหม
ค่ะ
เขาหล่ออย่างไม่ต้องสงสัยเลย
เมื่อไรลูกจะมาหาเขาล่ะ
ตอนนี้ไม่ได้ค่ะพ่อ หนูบอกพ่อแล้วว่าหนูยุ่งมาก
หนูขอโทษที่ต้องวางสายแล้ว
ไว้หนูจะโทรหาพ่อนะคะ
หยุดลงโทษพ่อได้แล้ว
พ่อไม่มีสิทธิ์ที่จะมีความสุข หลังจากที่แม่ตายไปอย่างนั้นหรือ
หนูไม่อยากคุยเรื่องการตายของแม่
จำไว้ว่าลูกยังคงเป็นลูกสาวของพ่อ
และแอนเทียคือหลานของพ่อด้วย
ครั้งสุดท้ายที่พ่อเห็นเธอ เธอยังเป็นเด็กสาวตัวน้อย
จูบเธอแทนพ่อด้วย
หนูจะทำอย่างนั้นค่ะ
จูบทุกคนทางนั้นด้วยค่ะพ่อ
สามปีแรก แม่ซื้อเค้กให้ลูก ในวันคล้ายวันเกิดของลูก
แม่ปลอบใจตัวเองโดยการคิดว่า
กำลังฉลองวันเกิดกับโปสการ์ดจากลูก
ได้เห็นลายมือของลูก ที่อยู่หน้าซอง
แม่ไม่ได้คาดหวังอะไรมาก
แต่ถึงอย่างนั้น นั่นก็เป็นการคาดหวังที่มากเกินไป
สามปีแรก การโยนเค้กลงในถังขยะ
เพื่อฉลองวันเกิดของลูก กลายเป็นประเพณีไปแล้ว
อิโนเซนซีโอ
ฉันกำลังจะย้ายออกจากอะพาร์ตเมนต์ ฉันกำลังจะไปจากสเปน
เมื่อไรครับ
เร็วที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ ภายในหนึ่งสัปดาห์
อิโนเซนซีโอ
ฉันขอโทษ สำหรับความวุ่นวายเมื่อคืนนี้
คนเช่าห้องด้านล่างของคุณเขาร้องเรียน
ฉันจะไม่รบกวนเขาอีกต่อไปแล้ว ไปละค่ะ
แม่มองหาพื้นที่ของมาดริด ที่ซึ่งลูกไม่เคยไปมาก่อน
แม่ต้องการที่อยู่ ที่ซึ่งไม่มีร่องรอยของลูก
ที่ซึ่งไม่มีอะไรทำให้แม่นึกถึงลูก
สวัสดีจ้ะ
อย่า ไม่ต้องลุก
ไม่เป็นไร ฉันจะลุก
เธอเป็นอย่างไรบ้าง
เอ่อ...
อาการล่าสุด ด้านซ้ายของฉันมันขยับไม่ได้เลย
เธอชอบบ้านใหม่ของเธอหรือเปล่า
ก็ดีนะ มันเหมือนว่ากำลังอาศัยอยู่อีกเมือง
สวยมาก
ฉันมีของขวัญสำหรับเธอด้วย
มันอยู่ในกระเป๋า
เดอะซีตแมน
ขอบคุณมาก อาวา
ก่อนเธอไป ฉันอยากบอกเธอบางอย่าง
ไม่ต้องอธิบายอะไรทั้งนั้น...
มันจำเป็นด้วยหรือ
ทุกอย่างมันชัดเจน ระหว่างเรามานานแล้ว
มันเกี่ยวกับแอนเทีย
ตอนที่เราไปปิดบ้านของเธอ มาเรียนมา
แอนเทีย
ฉันไม่สามารถขัดขวางเธอให้ไปพบแอนเทีย และพูดคุยกับเธอได้
หล่อนบอกแอนเทียทุกอย่าง เกี่ยวกับวันสุดท้ายของโซอัน
งานของเธอ
และการออกทะเลของโซอัน แม้ว่าวันนั้นมันเป็นวันที่คลื่นลมแปรปรวน
แต่มาเรียนไม่ได้อยู่ที่นั่น เธอกลับไปบ้านก่อน
เหมือนว่าโซอันโทรหาหล่อน เพื่อถามว่าเธอพูดเกี่ยวกับอะไร
แอนเทียไม่เคยพูดอะไรเลย
เขาไม่เคยถามอะไรกับฉันเลย
เขาถามฉัน
เขาต้องการยืนยันว่า เธอโต้เถียงกันเพราะฉัน
และมีคลื่นลมแปรปรวนในทะเลจริง ๆ
ฉันไม่รู้เกี่ยวกับสภาพของทะเล
และฉันก็บอกกับเธอว่า ฉันจะไม่ปรึกษาเรื่องที่เหลือกับเด็ก
เขาโกรธมาก เรียกฉันว่าโสเภณี
เขากล่าวหาเธอกับฉัน เรื่องที่โซอันออกไปตกปลา
ฉันไม่เข้าใจ
เธอไม่เคยตำหนิฉันเลย
เราไม่ได้คุยกันมากนัก นั่นเป็นเรื่องจริง
แต่วัยรุ่นเป็นวัยที่ลึกลับซับซ้อน
และฉันไม่อยากเป็นภาระให้กับเธอ
ช่วยหน่อย...
วันที่เธอไป แอนเทียโทรหาฉัน
อาวา สบายดีหรือเปล่าคะ
แอนเทีย... ไม่ดีเลย
หมอวินิจฉัยออกมาแล้ว เส้นเลือดตีบหลายจุด
แต่อย่าบอกแม่ของเธอนะ ฉันจะโทรหาเขาเอง
อาวา
หนูอยากคุยกับคุณ แต่นี่อาจไม่ใช่เวลาที่เหมาะ
เธอถามฉันด้วยคำถามเดิม
มีอย่างเดียวที่เปลี่ยนไป
ความผิดถูกกระจายไปยังพวกเราทั้งสามคน
เธอเหมารวมตัวเธอเองเข้าไปด้วย
ทำไมเธอถึงได้รู้สึกผิด
เธอจากไปและไปมีความสุขอยู่ที่แคมป์
ฉันบอกเธอว่าไม่มีใครในพวกเรา ควรถูกตำหนิสำหรับสิ่งที่เกิดขึ้น
ถึงแม้ว่าเราผิด เราก็ทรมาน กับการถูกลงโทษมาพอแล้ว
จากนั้นแอนเทียก็พูดว่า
เราทุกคนได้รับสิ่งที่เราสมควรได้รับ
แม่เลี้ยงลูกโดยให้อิสระแบบเดียวกัน กับที่พ่อแม่ของแม่ได้เลี้ยงมา
ตอนที่เราย้ายมามาดริด และแม่ตกอยู่ในสภาวะซึมเศร้า
แม่ไม่เคยบอกลูก
แม่รู้สึกอึดอัดกับความรู้สึกผิด
เกี่ยวกับการตายของพ่อของลูก และผู้ชายบนรถไฟ
แม่ไม่เคยเล่าให้ลูกฟัง
แม่ต้องการให้ลูกโตขึ้น เป็นอิสระจากความรู้สึกผิด
แต่ลูกรับรู้ถึงมันได้
แม้ว่าแม่จะนิ่งเงียบ
แม่แพร่เชื้อให้กับลูกเหมือนไวรัส
เธอถามอย่างใจเย็น
มันเป็นความดื้อรั้นอย่างมาก...
ขอโทษครับ ผมลอเรนโซ เฆนตีเล
ผมเคยเห็นคุณในลิฟต์ที่โรงพยาบาล
- ไปก่อนนะคะ - ค่ะ
ผมได้แต่คิดกับตัวเองว่าผู้หญิงคนนั้นสวยมาก
และเศร้ามากด้วย
เธอต้องมาเยี่ยมใครสักคน คนที่ป่วยหนัก
ผมไม่เคยคิดว่าคนนั้นเป็นอาวาที่รักของเรา
แด่อาวา
อาวาเล่าให้ผมฟังเรื่องคุณ
และเธอพูดว่ายังไงคะ
"ฉันมีเพื่อนคนหนึ่งที่คุณต้องได้พบ"
อาวาฝากให้ลอเรนโซดูแลแม่ แม่ไม่เคยบอกเขาเรื่องลูก
แม่ไม่มีของซักชิ้นของลูกในบ้าน
ลูกไม่มีตัวตน
แม่เริ่มต้นชีวิตใหม่กับเขา
จากวันกลายเป็นสัปดาห์ จากสัปดาห์เป็นเดือน และเป็นปี
มีหลายวัน ที่แม่ไม่ได้คิดถึงลูก
เมื่ออดีตผู้ติดยา กลับสู่สภาพเดิมอีกครั้ง
ไม่สำคัญว่า เขาจะเลิกมันมานานกี่ปี
การกลับสู่สภาพเดิมคือความหายนะ แม่อยู่ห่างลูกมาหลายปี
แต่แม่ทำพลาดที่กลับไปสู่สภาพเดิม
ไปสู่ความหวังของการตามหาลูก
หรือได้ยินเกี่ยวกับลูก
ความหวังลมๆ แล้ง ๆ นั่น ทำลายรากฐานที่บอบบาง
กับสิ่งซึ่งแม่ได้สร้างชีวิตใหม่ขึ้นมา
แม่ไม่เหลืออะไรเลย
ขอให้มีลูกอยู่เท่านั้น
การไร้ตัวตนของลูกเติมเต็มชีวิตของแม่ และทำลายมัน
ฆูเลียตา
ฉันเอง เบีย
เบียทริซ
เธอจริงๆ เหรอเนี่ย
ค่ะ คุณเป็นอะไรหรือเปล่า
มีอะไรคะ
ตอนแรกที่เห็นคุณยังดูดีอยู่เลย
เด็กสองคนนั่น ทำให้ฉันนึกถึงเธอกับแอนเทีย
พวกเขาเป็นหลานสาวของฉันค่ะ
แต่ว่ามันเกิดอะไรขึ้นคะ
ครั้งสุดท้ายคุณยังสบายดีอยู่เลย
ตอนที่เราพบกัน ฉันไม่ได้บอกกับเธอ...
แอนเทียหายตัวไปสิบสองปีแล้ว
สิบสองปี
เธอได้เจอแอนเทียอย่างที่เธอพูดจริงๆ หรือ
ค่ะ ฉันเจอเธอ
แต่ฉันไม่ได้บอกคุณว่า นั่นเป็นเรื่องที่ฉันไม่สบายใจ
ไม่สบายใจงั้นหรือ ทำไม
แอนเทียไม่อยากคุยกับฉัน
เธอทำทุกอย่างที่เธอจะสามารถหลีกเลี่ยงฉันได้
เธอบอกว่าเธอไม่รู้จักฉัน
บอกว่าฉันเข้าใจผิดว่าเธอเป็นใครสักคน
แต่ฉันรู้ว่านั่นคือเธอ
ในที่สุด เธอไม่มีทางเลือกโดยต้องคุยกับฉัน
เรื่องเด็กๆ นั่นเป็นเรื่องจริงหรือ
ค่ะ สามคน มีเด็กสองคนอยู่กับเธอ
ทำไมแอนเทียถึงไม่อยากคุยกับเธอ
เธอเป็นเพื่อนรักกันนะ
เราเป็นมากกว่านั้น
หลังจากเข้าแคมป์ เราไม่เคยแยกจากกัน
คุณจำได้ไหมคะ
ใช่ จำได้ เธออยู่ด้วยกันเสมอ
เราอยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีกันและกัน
มันน่าสงสารที่สุดท้ายมันคือนรก
นรก
คุณคงไม่รู้เรื่องเลย
ไม่ ฉันไม่รู้
ฉันไปเรียนที่นิวยอร์ก ก็เพื่อให้ห่างจากลูกสาวของคุณ
มีอยู่วันหนึ่งฉันโทรหาเธอ
เธอบอกกับฉันว่า เธอกำลังจะไปบำบัดในพิเรนีส
ฉันแค่ต้องการให้เธอปล่อยให้ฉันได้อยู่อย่างสงบ
เธอเคยได้คุยกันอีกครั้งหรือเปล่า
เธอโทรหาฉันครั้งหนึ่ง
แต่เธอกลายเป็นคนอื่นไปแล้ว
ยังไง
เธอบอกว่าเธอละอายใจกับความสัมพันธ์ของเรา
และไม่ต้องการเกี่ยวข้องอะไรกับฉันอีก
เธอเป็นคนใหม่ คนซึ่งในที่สุดก็ค้นพบเส้นทางของตัวเอง
และฉันไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งในเส้นทางนั้น
เธอกำลังพูดเหมือนคนบ้าคลั่งอะไรสักอย่าง
เรียกรถพยาบาลที
ลอเรนโซ...
คุณเป็นอย่างไรบ้าง
ฉันคอแห้ง
ดื่มซะ
บังเอิญอะไรอย่างนั้นที่คุณอยู่ที่นั่น
ตอนที่ฉันเกิดอุบัติเหตุ
ผมกลับมาจากโปรตุเกส เมื่อสี่วันก่อน
ผมไปที่บ้านของคุณ เผื่อผมอาจได้เห็นคุณเดินออกมา
แต่ฉันย้ายออกมาแล้ว ลอเรนโซ
ฉันไม่ได้อยู่ที่นั่นอีกแล้ว
ผมรู้
คุณรู้ได้อย่างไร
วันแรก ผมตามคุณไปเพื่อที่จะดูว่าคุณทำอะไร
คุณตามฉันอย่างนั้นหรือ
เป็นใครก็คงเห็นคุณทั้งนั้น
พอผมรู้สึกตัว ผมก็กลายไปเป็น
คนที่ต้องสวมบทนักสืบ
หลบซ่อนอยู่ตามมุมตึก
และคอยเฝ้าดูอยู่ข้างนอกบ้านคุณ
ผมเลิกตามคุณ และผมก็ไปโปรตุเกสเพื่อเขียนหนังสือ
ผมกลับมาเมื่อไม่กี่วันก่อน
ฉันขอโทษที่บอกลา ด้วยวิธีที่แย่ๆอย่างนั้น ลอเรนโซ
คุณอ่านหนังสือพวกนี้หรือยัง
ไม่ๆ ผมไม่มีเวลา และไม่ว่ายังไง ผมก็ไม่กล้าอ่าน
ถ้าคุณอยากก็อ่านเถอะ และทำลายมันซะ
ถึงแม่
หนูไม่รู้แม่ยังอยู่ในมาดริด และอาศัยอยู่ในบ้านหลังเดิมหรือเปล่า
แต่หนูไม่มีที่อยู่อื่นของแม่
หนูมีลูกสามคน
โซอัน ลูกคนโต
อายุเพิ่งเก้าขวบเท่านั้น ตอนที่เขาจมน้ำ
และหนูก็เสียสติอยู่กับความทุกข์ทรมาน
ในช่วงเวลานั้น
เป็นสิ่งเลวร้ายที่สุดในชีวิตของหนู
หนูคิดถึงแม่
ตอนนี้หนูเข้าใจแล้วว่าแม่ต้องทรมานยังไง ตอนที่หนูหายตัวไป
หนูเคยนึกภาพมันไม่ออก
มีแต่คนที่เคยได้รับความทุกข์อย่างนั้น ถึงจะนึกถึงภาพนั้นได้
ฉันไม่ได้ไปเพื่อขอให้เธออธิบายนะ
ฉันแค่ต้องการอยู่กับเธอ
แต่เธอไม่ได้เชิญให้ฉันมา...
หลังผ่านไป 13 ปี เธอคงไม่กล้า แต่เธอให้ที่อยู่กลับมา